از تو برای کسی که نان ما را ربود نـــــــــــــــــــــان!

برای یارانی که دل ما را شکستند مهربـــــــــــــــــانی!

برای عزیزانی که روح ما را آزردند بخشش!

برای خویشتن خویش آگاهی

عشق و عشــــــــــــــــــق و عشق

می طلبم

در شتاب عمر فرداها همه دیروز شد

در بیکرانه ی زندگی دو چیز افسونم می کند: آبی آسمان که میبینم و می دانم که نیست و خدا که

نمیبینم و می دانم که هست

زندگي يك بازي درآور است

زندگي يك اول بي آخر است

زندگي كرديم و اما باختيم

كاخ خودرا روي دريا ساختيم

لمس بايد كرد اين اندوه را

بر كمر بايد كشيد اين كوه را

زندگي را با همين غمها خوش است

با همين بيش و همين كم ها خوش است

باختيم و هيچ شاكي نيستيم

بر زمين خورديم و خاكي نيستيم

بياييد

صبح ها كه از خواب بر مي خيزيم

به چشماني سلام كنيم

كه مريم احساس را مي فهمند

بياييد

مريمي را دريابيم كه از كوچ دادن پرندگان غريب ميگويد

بياييد

كه در انتظار سرفصل دفتر عشق نشسته است

و از مريمي بگوييم كه بي قرار لحظه هاي سجده است

جاده ها چقدر عجيبند كه به هيچ سوالي پاسخ نمي دهند و در هيچ كجاي رفتن نمي ميرند

چه ساده با گريستن خويش زاده مي شويم و چه ساده در ميان گريستن ديگران از دنيا مي رويم

و ميان اين دو سادگي معمايي مي سازيم به نام زنــــــــــــــدگي...

دگر چيزي براي دل بستن نمانده است

انتظار بي مفهموم است نه كينه اي نه بغضي ،نه فردايي.

فقط صداي چلك چلك كردن باران

اين منم كه روي وسعت دل زمين ميگريم

اين منم كه جا مانده ام................

خدایا از آن روزی که در بند توام آزادم

خداوندا دستانم خاليند و دلم غرق در آرزو ها يا به قدرت بي كرانت دستانم را توانا گردان

يا دلم را از آرزو هاي دست نیافتني خالي كن

ما كه گم كرده رهيم،تو كه در كنج دلت جاي خداست يادم كــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

 كسي كه چــــــــــــــــــــــــــــــــــــراي زندگي را يافت،با هر چگونه اي خواهد ساخت

تلاش براي فراموش كردن كسي كه دوستش داري

درست مثل اينكه بخواي كسي رو كه تابحال نديدي

به ياد بياري

خدایا آسان بودن دشوار است آسانم کن

خداوندا

کلام تو بودن دشوار است بارانم کن

خداوندا

آن نیستم که باید باشم آنم کن

تو که آهسته می خوانی قنوت گریه هایت را

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن

با تمام وجود گناه کردیم

             اما اونه گناهانمان را فاش کرد

                                  ونه نعمت هایش را از ما دریغ کرد

                حال اگر اطاعتش کنیم چه خواهد کرد

!يا فاطمه

 اي آنکه در بلنداي قلّه ي عفاف و پاکدامني و خويشتن داري ايستاده اي

اي ميوه ي نبوت و شکوفه ي دل شفيع امّت

 نمي دانم کجايي ؟ امّا هر روز برايت يک سبد گل مي چينم 

تو را تمام پروانه ها هم خوب مي شناسند

 زندگي ساده و صميمانه تو الگويي کامل براي تمام آدميان

 اي مادر پدر

اي چراغ راهنماي نور افکن زمينيان عطر کلامت هنوز در لحظات زمان جاري است 
 

از پشت صفحات تاريک زمان هنوز طنين صدايت را مي شنويم

 امّا امروز اگر آ سمان دل ما ابري است

اگر هواي چشمان ما به ياد رنج فاطمه و غربت علي(ع)باراني است 

 اين تداوم همان گريستن هاي حسن وحسين(ع)و زينب(س)است

 که آنان سر بر شانه ي پدر نهادند و گريستند

 ...و امروز براي ما جز ناليدن و سوختن  و گوشه نشيني چيزي نمانده است

چرخ یک گاری در حسرت واماندن اسب

اسب در حسرت خوابیدن گاری چی

مرد گاری چی در حسرت مرگ

دلیل بودن تو
هر کسی دوتاست .
و خدا یکی بود .
و یکی چگونه می توانست باشد ؟
هر کسی به اندازه ای که احساسش می کنند ، هست .
و خدا کسی که احساسش کند ، نداشت .
عظمت ها همواره در جستجوی چشمی است که آنرا ببیند .
خوبی ها همواره نگران که آنرا بفهمد .
و زیبایی همواره تشنه دلی است که به او عشق ورزد .
و قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد .
و غرور در جستجوی غروری است که آنرا بشکند .
و خدا عظیم بود و خوب و زیبا و پراقتدار و مغرور .
اما کسی نداشت ...
و خدا آفریدگار بود .
و چگونه می توانست نیافریند .
زمین را گسترد و آسمانها را برکشید ...
و خدا یکی بود و جز خدا هیچ نبود .
و با نبودن چگونه توانستن بود ؟
و خدا بود و با او عدم بود .
و عدم گوش نداشت .
حرف هایی است برای گفتن که اگر گوشی نبود ، نمی گوییم .
و حرفهایی است برای نگفتن ...
حرف های خوب و بزرگ و ماورائی همین هایند .
و سرمایه ی هر کسی به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد ...
و خدا برای نگفتن حرف های بسیار داشت .
درونش از آنها سرشار بود .
و عدم چگونه می توانست مخاطب او باشد ؟
و خدا بود و عدم .
جز خدا هیچ نبود .
در نبودن ، نتوانستن بود .
با نبودن نتوان بودن .
و خدا تنها بود .
هر کسی گمشده ای دارد .
و خدا گمشده ای داشت ...